Oni su naši heroji: Podići spomenik generalu žive vojske u Beogradu

— 22.09.2018.

Povodom 27 godina od spašavanja 220 regruta Varaždinskog garnizona JNA, Inicijativa mladih za ljudska prava (Inicijativa) zahteva od Grada Beograda podizanje spomenika za  preminulog generala Vladu Trifunovića koji je spasio ljudske živote, a za šta je preko 25 godina nosio žig izdajnika u Srbiji i ratnog zločinca u Hrvatskoj i Sloveniji.


Inicijativa podseća da se 22. septembra 2018. godine navršilo 27 godina od kada je general major JNA, Vlado Trifunović izdejstovao mirni izlazak vojnika garnizona JNA iz Varaždina, spašavajući najmanje 220 regruta čime je ujedno sprečio dalja ratna razaranja i stradanja u tom delu Hrvatske.

U Beogradu je krajem 1994. godine osuđen za izdaju, na 11 godina zatvora, u trećem sudskom procesu, da bi ga posle snažnog pritiska javnosti tadašnji predsednik SRJ Zoran Lilić abolirao 1997. godine. Vrhovni sud Srbije je 2010. godine ukinuo presudu protiv njega i grupe njegovih oficira. Ipak, proveo je dve godine u požarevačkom zatvoru, a kazna mu je prethodno bila smanjena na sedam godina. Kao pomilovani izdajnik, 20 godina nije imao pravo na penziju i stan i do smrti je živeo u hotelu “Bristol”, u sobi od 9 kvadrata pod nehumanim uslovima.

Zbog učešća njegovih jednica u ratu u Sloveniji, okružno javno tužilaštvo u Sloveniji, u Murskoj Soboti optužilo ga je kao i pukovnika JNA-a Berislava Popova, jula 2010. za ratne zločine.

U Hrvatskoj se protiv njega vodio ponovljeni postupak zbog optužbi za ratne zločine. Okružni sud u Varaždinu ga je 1993. godine pravosnažno osudio za ratni zločin na varaždinskom području, ali je županijski sud u Varaždinu na njegov zahtev 2013. odlučio da obnovi postupak.

Prisećajući se kako su u Srbiji bili dočekani vojnici koje je spasio, a koji su kasnije svedočili o događanjima u Varaždinu, Trifunović je u dokumentarnom filmu Predstava: Izdajnik protiv zločinca, rekao kako su mu poručili da njima “ne trebaju živi ljudi, već da su Srbiji potrebni mrtvi heroji – da pozlate istoriju, da se Srbija njima ponosi”.


Shodno navedenom, Inicijativa želeći da novim generacijama ostanu u sećanju ljudi koji su spašavali živote i bili oličenje poštenja i ljudskog dostojanstva u najgorim vremenima, zahteva – prema Zakonu o ratnim memorijalima– da Grad Beograd inicira izgradnju ovakvog spomenika koji bi predstavljao početak kulture sećanja koja bi u fokus stavila poštovanje žrtava i mir kao najveću vrednost, a ljude koji su štitili ove vrednosti slaviti kao istinske heroje našeg društva.


Smatrajući postupanje preminulog generala Trifunovića i njegovu žrtvu za mir najvrednijim ljudskim doprinosom, u sledećem periodu želimo da stvorimo prostor u javnosti u kome će  osuđene i dokazane ratne zločince poput Šljivančanina, Šešelja ili Lazarevića zameniti priče o neznanim junacima krvavog raspada Jugoslavije poput ne samo Vlade Trifunovića, već i Miroslava Milenkovića, Vladimira Živkovića i mnogih drugih o kojima srpska javnost malo zna.

Inicijativa ostaje dosledna svojim prethodnim zahtevima prema gradskim vlastima kao što je izgradnja memorijalnog centra u Batajnici, kao i protivljenje podizanju spomenika Slobodanu Miloševiću. Iako je na snazi diskriminatoran zakon o ratnim memorijalima, čija je intencija da legitimizuje militarisitički narativ srpske istorije i da istovremeno prikrije zločine i učešće Srbije u ratnim sukobima od 1991. do 1999. godine, smatramo svojom građanskom dužnošću da kreiramo antiratnu kulturu sećanja, kao osnovu za izgradnju održivog mira u regionu.

foto: 6yka.com

PodeliShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+